مقالات
راهنمای بالینی احیای قلبی ـ عروقی 2015
  1. انجمن قلب آمریکا، به تازگی دستورالعمل های جدید سال 2015 خود را در زمینه احیاء قلبی ریوی CPR و مراقبت های اورژانس قلبی منتشر کرد. این راهنمای که به عنوان « شدید و سریع فشار دهید،اما نه خیلی شدید و نه خیلی سریع» در دسترس قرار گرفته، گروه هدف خود را عموم افراد غیر متخصص و ارایه دهندگان مراقبت های سلامت اعلام کرده است.
  2. انجمن قلب آمریکا، در واقع با انتشار این دستورالعمل مبتنی بر شواهد، راهنمای سال 2010 خود را در زمینه احیاء قلبی ریوی و مراقبت های اورژانسی روزآمد کرده است.
  3. در این نوشتار، به نکات کلیدی این راهنمای اشاره خواهد شد.

حمایت از حیات اولیه بزرگسالان (BLS):

  1. افراد ناظر باید در ابتدا فشار یا compression را آغاز کنند.
  2. تعداد دفعات فشار باید 100 تا 120 بار در دقیقه باشد (در راهنمای سال 2010، این تعداد حداقل 100 بار در دقیقه ذکر شده بود که در ایجا روزآمد و اصلاح شده است)
  3. عمق فشار وارد آمده باید 2 تا 2/4 اینچ باشد یا 5/08 تا 6/09 سانتی متر (در راهنمای 2015، حد بالایی نرمال افزوده شده است) 
  4. زمان فشار وارد کردن باید به حداکثر مقدار خود برسد.
  5. می توان از ابزار و وسایل بازخورد دهنده استفاده کرد تا عمق و تعداد فشار را در حد مطلوب انجام داد.
  6. می توان از رسانه های اجتماعی استفاده کرد تا افراد متخصص را برای انجام CPR به محل کشاند.

حمایت پیشرفته از حیات قلبی و عروقی بزرگسالان( ACLS)

  1. وازوپرسین استفاده نمی شود. اپی نفرین را به کار برید.
  2. احیاء قلبی ریوی اکستراکورپورئال، روش جایگزین CPR در بیمارانی است که انتظار می رود علت مشکوک ایست قلبی شان برگشت پذیر است.
  3. در طول CPR از حداکثر میزان اکسیژن استفاده کنید، اما پس از برگشت گردش خودبخودی خون ( ROSC )، مقدار اکسیژن را به تدریج کاهش دهید.
  4. پس از 20 دقیقه که از انجام CPR گذشت، می توان از سطح پایین end-tidalCO2 استفاده کرد تا مشخص شود آیا می توان به احیاء در بیماران اینتوبه شده خاتمه داد یا خیر
  5. اولتراسونوگرافی می تواند برای تایید جایگذاری لوله اندوتراکئال استفاده شود.

پس از برگشت گردش خودبخودی خون:

  1. اگر ایست قلبی بیمار به دلیل فیبریلاسیون / تاکی کاردی بطنی بوده، از لیدوکائین استفاده کنید.
  2. در بیمارانی که در حالت کما به سر می برند، نقطه دمای بدنشان را 32 تا 36 درجه سانتی گراد برای حداقل مدت 24 ساعت در نظر بگیرید و از بروز تب پیشگیری کنید.

مراقبت های اورژانسی قلبی :

  1. اگر سطح تروپونین I با حساسیت بالا در ساعت های صفر و 2 کمتر از صدک 99، در بیماران با خطر کم (نمره صفر یا 1 از ترومبولیز در انفارکتوس میوکارد I) باشد، شانسی معادل کمتر از 1 درصد را برای بروز حوادث قلبی ماژور طی 30 روز اول پس از ایست قلبی پیش بینی می کند.
  2. اگر تروپونین I یا T در ساعت های صفر و 3 تا 6 ساعت بعد، در بیماران با خطر بسیار کم (نمره ونکوور: صفر) منفی باشد، شانسی معادل کمتر از 1 درصد را برای بروز حوادث قلبی ماژور طی 30 روز اول پس از ایست قلبی پیش بینی می کند.

آنچه نسبت به راهنمای 2010 تغییر کرده است:

  1. توصیه های سال 2010 بر افزایش عمق و سرعت فشار تاکید می کردند، اما اکنون شواهد خوبی در دست است که عمق و فشار خیلی زیاد، اصلا خوب و مناسب نیستند. علاوه براین،تکنولوژی های جدید (مانند اکسیژن رسانی غشایی اکستراکورپورئال، اندازه گیری تروپونین با حساسیت بالا، ابــزاری که در مورد کیفیت CPR بازخورد می دهند، رسانه های اجتماعی) هـم در این نسخه جدید گنجانده شده اندو استفاده از وازوپرسین هم دوباره منسوخ اعلام شده است.
نویسنده: محمدرضا بیگدلو